Buchujeon – koreański placek z czosnkowym szczypiorkiem. Przepis krok po kroku
Cienki, chrupiący koreański placek pełen czosnkowego szczypiorku, przygotowany z prostego ciasta i usmażony na złoto.
Kuchnia koreańska · 부추전 · przepis krok po kroku
Buchujeon (부추전) to jeden z tych koreańskich przepisów, które pokazują, jak niewiele składników potrzeba, aby stworzyć potrawę o bardzo wyraźnym charakterze. Garść świeżego buchu – czosnkowego szczypiorku, trochę mąki, zimna woda, cebula i olej wystarczą, aby przygotować cienki, zielony placek z chrupiącymi brzegami i miękkim wnętrzem.
Najważniejszym składnikiem nie jest tutaj samo ciasto, lecz warzywo. Buchu powinno być go tak dużo, aby masa mączna jedynie spajała zielone źdźbła. Dobrze przygotowany buchujeon nie przypomina grubego naleśnika. Jest cienki, intensywnie wypełniony szczypiorkiem i usmażony tak, by brzegi oraz powierzchnia miejscami stały się wyraźnie chrupiące.
Smak buchu jest łagodniejszy niż świeżego czosnku, ale zdecydowanie bardziej czosnkowy niż smak zwykłego szczypiorku. Do tego dochodzi naturalna słodycz cebuli, odrobina soli lub sosu sojowego oraz lekko prażony aromat wynikający ze smażenia. Buchujeon można podać jako przekąskę, banchan, lekkie danie albo jeden z kilku jeon ustawionych wspólnie na koreańskim stole.
Buchujeon w skrócie
- Co to jest? Koreański wytrawny placek z czosnkowym szczypiorkiem buchu.
- Nazwa koreańska: 부추전 – buchujeon.
- Główny składnik: buchu, czyli czosnkowy szczypiorek Allium tuberosum.
- Tekstura: cienki placek z chrupiącymi brzegami i miękkimi warzywami.
- Czy potrzebuje jajka? Nie – klasyczna prosta wersja może być całkowicie bez jajka.
- Co jeszcze można dodać? Cebulę, chili, kkaennip, owoce morza lub niewielką ilość mięsa.
- Najważniejsza zasada: dużo warzyw, mało ciasta i dobrze rozgrzana patelnia.
Co to jest buchujeon?
Buchujeon należy do koreańskiej rodziny potraw określanych jako jeon (전). Pod tą nazwą kryją się różne produkty smażone na patelni: od pojedynczych kawałków ryby, mięsa lub warzyw pokrywanych mąką i jajkiem po większe placki przygotowywane z ciasta i wielu dodatków.
Buchujeon należy do tej drugiej grupy. Posiekany lub pocięty na krótkie odcinki czosnkowy szczypiorek miesza się z dość rzadkim ciastem, a następnie rozprowadza cienką warstwą na natłuszczonej patelni.
Oficjalny portal turystyczny Korei opisuje buchujeon jako placek przygotowywany z czosnkowego szczypiorku i rozdrobnionych warzyw wymieszanych z ciastem mącznym, z możliwością dodania owoców morza.[1]
Korean Bapsang przedstawia bardzo prostą wersję opartą na buchu, cebuli i cieście, podkreślając, że jest to popularny element koreańskiej kuchni domowej.[2] Równie minimalistyczne podejście stosuje Maangchi: mąka, woda, buchu, cebula, odrobina przyprawienia i olej.[3]
Czym właściwie jest buchu?
Buchu (부추) to roślina należąca do rodzaju Allium, czyli tej samej grupy co czosnek, cebula, por i szczypiorek. Jej nazwa botaniczna to Allium tuberosum. W języku angielskim spotyka się określenia garlic chives, Chinese chives albo Asian chives.[4]
Najłatwiej rozpoznać ją po liściach. Nie są cienkimi, pustymi w środku rurkami jak w przypadku popularnego szczypiorku ogrodowego. Buchu ma długie, płaskie i stosunkowo wąskie zielone liście.
Aromat łączy cechy szczypiorku i czosnku. Świeże liście mają wyraźny, ale nie agresywny czosnkowy zapach. Po krótkim smażeniu łagodnieją i stają się bardziej słodkie.
Korean Bapsang zwraca uwagę, że koreańskie odmiany buchu są zwykle cieńsze i delikatniejsze od szerokich odmian czosnkowego szczypiorku często sprzedawanych jako Chinese garlic chives.[2] Do buchujeon można jednak wykorzystać oba typy.
Czosnkowy szczypiorek
Buchu – najważniejsze informacje
Buchu, szczypiorek i dymka – czym się różnią?
W polskich przepisach problemem bywa nazewnictwo. „Szczypiorek” może oznaczać zarówno drobne rurkowate liście szczypiorku właściwego, jak i zieloną część młodej cebuli. Buchu jest jeszcze inną rośliną.
Buchu, zwykły szczypiorek i dymka
| Produkt | Wygląd | Smak | Czy nadaje się do buchujeon? |
|---|---|---|---|
| Buchu / garlic chives | Długie, płaskie, wąskie liście | Cebulowy z wyraźną nutą czosnku | Najlepszy wybór |
| Zwykły szczypiorek | Cienkie, rurkowate źdźbła | Delikatnie cebulowy | Można użyć awaryjnie, ale smak będzie inny |
| Dymka | Biała cebulka i grubsze zielone liście | Wyraźnie cebulowy | Dobry zamiennik strukturalny, ale nie daje czosnkowego aromatu |
Jeżeli przygotowujesz buchujeon po raz pierwszy, warto poszukać prawdziwego czosnkowego szczypiorku w sklepie azjatyckim. Różnica w aromacie jest wyraźna i pozwala lepiej zrozumieć charakter potrawy.
Buchujeon a pajeon – to nie ten sam placek
Buchujeon i pajeon mogą wyglądać podobnie, ponieważ oba są zielonymi wytrawnymi plackami. Różni je jednak główny składnik.
W buchujeon używa się buchu – płaskiego czosnkowego szczypiorku. W pajeon podstawą jest pa, czyli zielona cebula lub dymka.
Szczególną odmianą pajeon jest haemul pajeon, w którym dymkę łączy się z owocami morza. Buchujeon również można wzbogacić krewetkami czy kalmarem, ale nadal smak buchu powinien być mocno wyczuwalny.
Buchujeon i pajeon – najważniejsze różnice
| Cecha | Buchujeon | Pajeon |
|---|---|---|
| Główna zielenina | Buchu – czosnkowy szczypiorek | Pa – zielona cebula / dymka |
| Aromat | Czosnkowo-cebulowy | Wyraźnie cebulowy |
| Forma warzywa | Krótsze odcinki cienkich liści | Często długie kawałki dymki |
| Owoce morza | Opcjonalne | Szczególnie typowe dla haemul pajeon |
Jak powinien smakować dobry buchujeon?
Najważniejszy jest smak samego buchu. Placek powinien być świeży, zielony i lekko czosnkowy. Ciasto nie może przykrywać warzywa grubą, mączną warstwą.
Cebula dodaje subtelnej słodyczy. Jeśli wykorzystamy kilka cienkich plasterków chili, pojawi się niewielka ostrość. Sos do maczania dodaje słoności i kwasowości dopiero przy podaniu.
Drugi kluczowy element to tekstura. Brzegi powinny być chrupiące i złociste. Spód również powinien dostać wyraźny kolor, ale zielone liście wewnątrz pozostają miękkie i soczyste.
Najgorszym rezultatem jest placek gruby, blady i gumowaty. Zwykle oznacza to jednocześnie zbyt dużo ciasta, zbyt niską temperaturę i za mało tłuszczu.
Dlaczego w buchujeon powinno być więcej warzyw niż ciasta?
Ciasto pełni przede wszystkim funkcję spoiwa. Ma dostać się pomiędzy liście buchu i po usmażeniu połączyć je w jeden placek.
Jeżeli proporcje zostaną odwrócone, powstanie mączny naleśnik z kilkoma zielonymi dodatkami. Smak buchu stanie się ledwo zauważalny, a środek może być ciężki i wilgotny.
Dobrą wskazówką jest wygląd surowej masy: po wymieszaniu powinno się wydawać, że warzyw jest niemal za dużo. Buchu ma być dokładnie pokryte cienką warstwą ciasta, ale nie powinno w nim pływać.
Jak przygotować ciasto do buchujeon?
Najprostsze ciasto może składać się z mąki pszennej, bardzo zimnej wody i odrobiny soli albo sosu sojowego. Korean Bapsang poleca również gotową koreańską mieszankę buchimgaru, która zawiera zwykle kilka rodzajów skrobi lub mąki oraz przyprawy.[2]
W warunkach domowych podobny efekt można uzyskać, łącząc zwykłą mąkę pszenną z niewielką ilością skrobi kukurydzianej lub ziemniaczanej. Skrobia ogranicza rozwój glutenu i pomaga stworzyć bardziej kruchą powierzchnię.
Ciasto powinno być dość luźne. Nie musi przypominać gęstego ciasta racuchowego. Po zanurzeniu łyżki powinno z niej swobodnie spływać.
Dlaczego warto użyć bardzo zimnej wody?
Zimna woda pomaga ograniczyć szybkie rozwijanie glutenu podczas mieszania mąki. Im bardziej rozwinięta sieć glutenowa, tym bardziej sprężyste i gumowate może stać się ciasto.
Nie trzeba jednak obsesyjnie schładzać wszystkich produktów. Wystarczy woda prosto z lodówki, a w bardzo ciepły dzień można dodać do niej kilka kostek lodu i odmierzyć potrzebną ilość po schłodzeniu.
Jeszcze ważniejsze jest krótkie mieszanie. Połącz składniki tylko do momentu, kiedy nie ma dużych suchych kieszeni mąki. Niewielkie grudki nie są problemem.
Przepis na buchujeon – koreański placek z czosnkowym szczypiorkiem
Buchujeon – koreański placek z czosnkowym szczypiorkiem
Składniki
Buchujeon
- 150 g świeżego czosnkowego szczypiorku buchu
- 60 g cebuli
- 120 g mąki pszennej typ 450 lub 500
- 20 g skrobi kukurydzianej lub ziemniaczanej
- 210–230 ml bardzo zimnej wody
- 1 łyżeczka jasnego sosu sojowego
- 1/3 łyżeczki soli
- 4–6 łyżek neutralnego oleju roślinnego do smażenia
- 1 mała zielona lub czerwona papryczka chili – opcjonalnie
Sos do maczania
- 2 łyżki jasnego sosu sojowego
- 1 łyżka octu ryżowego
- 1 łyżka wody
- 1/2 łyżeczki cukru lub syropu ryżowego – opcjonalnie
- 1 łyżeczka drobno posiekanej dymki lub buchu
- 1/2 łyżeczki prażonego sezamu
- szczypta gochugaru – opcjonalnie
Przygotowanie krok po kroku
-
Przygotuj buchu
Czosnkowy szczypiorek dokładnie opłucz i bardzo dobrze osusz. Odetnij suche lub uszkodzone końcówki. Pokrój liście na odcinki długości około 4–5 cm. -
Pokrój cebulę
Cebulę przekrój i pokrój w bardzo cienkie piórka. Jeśli używasz chili, pokrój je w cienkie plasterki. -
Połącz suche składniki
Do dużej misy wsyp mąkę pszenną, skrobię i sól. Krótko wymieszaj rózgą. -
Dodaj zimną wodę
Wlej około 210 ml bardzo zimnej wody oraz sos sojowy. Wymieszaj krótko do połączenia. Ciasto powinno być wyraźnie rzadsze od ciasta na racuchy. Jeśli jest zbyt gęste, dodawaj pozostałą wodę po jednej łyżce. -
Dodaj warzywa
Do ciasta włóż buchu, cebulę oraz opcjonalnie chili. Delikatnie wymieszaj szczypcami lub łyżką tak, aby wszystkie warzywa zostały pokryte cienką warstwą masy. -
Rozgrzej patelnię
Dużą patelnię z nieprzywierającą powierzchnią rozgrzewaj na średnio-wysokim ogniu. Dodaj około 2 łyżek oleju i rozprowadź go po całym dnie. -
Rozprowadź pierwszy placek
Na patelnię wyłóż połowę masy. Szybko rozprowadź ją łopatką lub szczypcami w możliwie cienki placek. Warzywa powinny być równomiernie rozmieszczone, a pomiędzy nimi powinna znajdować się jedynie niewielka ilość ciasta. -
Usmaż pierwszą stronę
Smaż około 3–4 minut, aż spód stanie się złocisty, brzegi lekko chrupiące, a placek będzie na tyle zwarty, aby można go było odwrócić. Jeśli powierzchnia ciemnieje zbyt szybko, zmniejsz ogień. -
Odwróć placek
Wsuń szeroką łopatkę pod placek i zdecydowanym ruchem go odwróć. Przy brzegu patelni wlej dodatkową łyżkę oleju, przechylając naczynie tak, aby tłuszcz dostał się pod spód. -
Dosmaż drugą stronę
Smaż kolejne 2–3 minuty. Co pewien czas delikatnie dociśnij powierzchnię łopatką, szczególnie w miejscach, które nie mają dobrego kontaktu z patelnią. -
Usmaż drugi placek
Gotowy buchujeon przełóż na kratkę lub talerz. Patelnię ponownie lekko natłuść i w taki sam sposób usmaż pozostałą masę. -
Przygotuj sos
W małej miseczce wymieszaj sos sojowy, ocet, wodę i opcjonalnie cukier. Dodaj posiekany szczypiorek, sezam oraz gochugaru. -
Podaj
Buchujeon podawaj natychmiast po smażeniu. Możesz pokroić go nożem lub nożyczkami kuchennymi na prostokątne kawałki albo ustawić cały placek na stole i odrywać fragmenty pałeczkami. Sos podaj osobno.
Jak cienko rozprowadzić buchujeon?
Cienki placek szybciej tworzy chrupiącą powierzchnię, a warzywa pozostają dobrze wyczuwalne. Gruba warstwa zatrzymuje natomiast parę i prowadzi do powstania miękkiego, mącznego środka.
Po wyłożeniu masy na patelnię rozsuń buchu szczypcami, łopatką lub tylną stroną dużej łyżki. Nie trzeba tworzyć idealnego koła. Ważniejsze jest uzyskanie podobnej grubości na całej powierzchni.
Jeśli patelnia ma około 26–28 cm średnicy, jedna połowa masy z podanego przepisu powinna utworzyć dość cienki placek. Na patelni 20–22 cm przygotuj raczej trzy mniejsze placki.
Dlaczego buchujeon czasem wychodzi gumowaty?
Najczęstszą przyczyną jest nadmierna ilość mąki albo zbyt intensywne mieszanie.
Problem może również wynikać z niskiej temperatury patelni. Ciasto nagrzewa się wtedy powoli, a zamiast szybkiego tworzenia rumianej skórki stopniowo ścina się w miękką, elastyczną warstwę.
Trzecim powodem jest zbyt gruby placek. Para uwalniana przez cebulę i buchu zostaje uwięziona pomiędzy warstwami ciasta.
Dlaczego buchujeon nie jest chrupiący?
| Problem | Możliwa przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Placek jest gumowaty | Zbyt dużo mąki lub nadmierne mieszanie | Rozrzedź ciasto i mieszaj tylko do połączenia |
| Placek jest miękki | Za niska temperatura | Dobrze rozgrzej patelnię przed dodaniem masy |
| Środek jest mączny | Placek jest zbyt gruby | Rozprowadzaj cieńszą warstwę |
| Brzegi są blade | Za mało oleju | Dodaj niewielką ilość tłuszczu przy brzegu podczas smażenia |
| Spód szybko się przypala | Ogień jest zbyt mocny | Po początkowym rozgrzaniu zmniejsz temperaturę |
| Placek rozpada się przy obracaniu | Pierwsza strona nie zdążyła się ściąć | Poczekaj na wyraźne zezłocenie spodu |
Ile oleju potrzeba do koreańskiego jeon?
Buchujeon nie jest smażony w głębokim tłuszczu, ale nie jest również suchym naleśnikiem z patelni posmarowanej pojedynczą kroplą oleju.
Warstwa tłuszczu pomaga w równomiernym przewodzeniu ciepła i tworzeniu chrupiącej powierzchni. Maangchi zaleca do swojego dużego placka kilka łyżek oleju i podkreśla, że większa ilość tłuszczu pomaga uzyskać chrupkość po obu stronach.[3]
Nie trzeba jednak wlewać całej porcji od razu. Dobrym sposobem jest rozpoczęcie od około dwóch łyżek, a po odwróceniu dodanie kolejnej łyżki przy krawędzi patelni.
Czy do buchujeon dodaje się jajko?
Nie jest konieczne. W wielu prostych recepturach buchujeon powstaje wyłącznie z mąki, wody, warzyw i przypraw.
Korean Bapsang podaje, że podstawowy placek może być całkowicie wegański, a jajko stanowi jedynie opcjonalne wzbogacenie ciasta.[2]
Dodanie jajka zmienia teksturę. Placek staje się nieco bardziej miękki, elastyczny i bogatszy w smaku. Bez jajka łatwiej uzyskać cienką, kruchą strukturę.
W tym przepisie świadomie go nie używamy, ponieważ chcemy, aby buchu pozostało głównym bohaterem.
Buchimgaru – czy warto użyć koreańskiej mieszanki do placków?
Buchimgaru (부침가루) to gotowa koreańska mieszanka przeznaczona do smażonych placków. Oprócz mąki pszennej może zawierać skrobię, mąkę ryżową oraz przyprawy, takie jak sól, czosnek czy cebula.
Jej największą zaletą jest wygoda. Wystarczy dodać wodę i składniki. Nie trzeba osobno dobierać ilości soli i skrobi.
Nie jest jednak konieczna. Korean Bapsang proponuje jako domową alternatywę połączenie zwykłej mąki z niewielką ilością skrobi i mąki ryżowej.[2]
W naszej recepturze używamy mąki pszennej i skrobi. To składniki łatwo dostępne w Polsce, a rezultat pozostaje bardzo zbliżony pod względem sposobu smażenia.
Czy można zastąpić buchu zwykłym szczypiorkiem?
Technicznie tak, ale smak będzie wyraźnie inny. Zwykły szczypiorek jest delikatniejszy, bardziej cebulowy i ma inną strukturę liści.
Lepszą awaryjną alternatywą mogą być zielone części młodej cebuli albo połączenie dymki ze zwykłym szczypiorkiem. Maangchi również wskazuje zieloną cebulę jako możliwy zamiennik buchu.[4]
Jeżeli zależy Ci na czosnkowej nucie, można dodać do ciasta bardzo małą ilość drobno startego czosnku, ale nie jest to dokładne odtworzenie aromatu świeżego buchu.
Jakie dodatki pasują do buchujeon?
Podstawowy buchujeon jest bardzo prosty, ale receptura łatwo przyjmuje dodatkowe składniki.
Cebula
To jeden z najczęstszych dodatków. Cienkie piórka szybko miękną na patelni i dodają słodyczy.
Chili
Cienko pokrojona zielona lub czerwona papryczka wnosi kolor i umiarkowaną ostrość.
Kkaennip
Liście pachnotki perilla można pokroić w cienkie paski. Dodają charakterystycznego ziołowego aromatu.
Krewetki, kalmar lub małże
Owoce morza zmieniają prosty warzywny placek w bardziej sycące danie. VISITKOREA również wskazuje możliwość dodawania owoców morza do buchujeon.[1]
Wieprzowina
Niewielka ilość drobno mielonej wieprzowiny daje bardziej mięsny, sycący placek. Mięsa nie powinno być jednak tak dużo, aby przykryło smak buchu.
Buchu jangtteok – pikantna odmiana z gochujang
Jeżeli do ciasta dodamy pastę gochujang albo doenjang, wchodzimy w inną koreańską kategorię – jangtteok (장떡).
Korean Bapsang opisuje wariant z gochujang jako buchu jangtteok. Pasta fermentowana przyprawia całe ciasto, nadaje mu czerwony kolor, słoność, lekką słodycz i ostrość.[2]
W wersji pikantnej można wymieszać około jednej łyżki gochujang z wodą przed połączeniem z mąką. Ilość soli i sosu sojowego trzeba wtedy zmniejszyć, ponieważ pasta jest już słona.
Mit i fakt
Każdy koreański placek ze szczypiorkiem powinien zawierać gochujang.
Podstawowy buchujeon może być całkowicie łagodny. Gochujang tworzy pikantny wariant bliższy buchu jangtteok, a nie obowiązkowy element klasycznego placka.
Jak przygotować sos do maczania?
Buchujeon jest już lekko doprawiony, dlatego sos nie powinien być ciężki ani bardzo słodki. Najprostsza mieszanka to sos sojowy, ocet i niewielka ilość wody.
Kwasowość szczególnie dobrze działa przy plackach smażonych na oleju. Oczyszcza smak i sprawia, że kolejny kęs nie wydaje się tłusty.
Można dodać prażony sezam, posiekane buchu, dymkę albo szczyptę gochugaru. Odrobina cukru jest opcjonalna.
Jak podawać buchujeon?
Najlepszy jest prosto z patelni. Można położyć cały placek na dużym talerzu, ustawić obok miseczkę sosu i odrywać kolejne fragmenty pałeczkami.
Bardziej praktyczny sposób to pokrojenie go nożyczkami kuchennymi lub nożem na kwadraty i prostokąty. Maangchi wspomina, że taki sposób jest szczególnie wygodny przy pakowaniu buchujeon do lunchboxu.[3]
Placek może być samodzielną przekąską albo jednym z wielu dań na koreańskim stole. Dobrze komponuje się z ryżem, kimchi, prostymi namul oraz lekkimi zupami.
Buchujeon i makgeolli – klasyczne połączenie koreańskich jeon
Jeon są często kojarzone z makgeolli, tradycyjnym koreańskim napojem fermentowanym z ryżu. Lekko kwaśny, mleczny charakter napoju dobrze kontrastuje ze smażonym ciastem.
Nie jest to oczywiście element konieczny do podania buchujeon. Placek równie dobrze sprawdzi się z herbatą, wodą albo jako część normalnego obiadu.
Czy buchujeon można przygotować wcześniej?
Najlepiej oddzielić przygotowanie składników od samego łączenia ciasta.
Buchu można wcześniej umyć, bardzo dokładnie wysuszyć i pokroić. Cebulę również można przygotować wcześniej. Produkty przechowuj w lodówce w zamkniętych pojemnikach.
Ciasto najlepiej wymieszać krótko przed smażeniem. Mąka z czasem coraz mocniej chłonie wodę, a gluten rozwija się nawet bez dalszego mieszania.
Po dodaniu warzyw pojawia się również dodatkowa wilgoć. Dlatego gotowej masy nie warto przechowywać przez kilka godzin.
Najwygodniejsza organizacja pracy
30 minut wcześniej
Przygotuj warzywa
Umyj i dokładnie osusz buchu, pokrój cebulę oraz ewentualne chili.
10 minut wcześniej
Przygotuj sos
Połącz składniki sosu i odstaw, aby smaki się połączyły.
5 minut wcześniej
Zrób ciasto
Połącz mąkę, skrobię, zimną wodę i przyprawy.
Bezpośrednio przed smażeniem
Dodaj buchu
Wymieszaj warzywa z ciastem i od razu rozpocznij smażenie.
Od razu po patelni
Podawaj
Największa chrupkość utrzymuje się tuż po przygotowaniu.
Jak odgrzać buchujeon?
Najlepsza jest ponownie patelnia. Nie trzeba dodawać dużo tłuszczu – zwykle wystarczy kilka kropli lub cienka warstwa oleju.
Rozgrzej patelnię na średnim ogniu, połóż kawałki placka i podgrzewaj z obu stron do momentu, aż powierzchnia ponownie stanie się lekko chrupiąca.
Dobrze działa również piekarnik albo frytkownica powietrzna. Mikrofalówka ogrzewa placek najszybciej, ale praktycznie całkowicie odbiera mu chrupkość.
Czy buchujeon można zamrozić?
Można, chociaż świeży jest wyraźnie lepszy. Jeśli chcesz zamrozić resztki, poczekaj do całkowitego wystudzenia, pokrój placek na porcje i oddziel kawałki papierem do pieczenia.
Po rozmrożeniu podgrzewaj bezpośrednio na patelni lub w piekarniku. Nie rozmrażaj długo w szczelnie zamkniętym pojemniku, ponieważ para zmiękczy powierzchnię.
Najczęstsze błędy przy buchujeon
Za dużo ciasta
Placek przypomina naleśnik z kilkoma zielonymi dodatkami. Dodaj więcej buchu lub następnym razem zmniejsz ilość mąki.
Za mało oleju
Powierzchnia pozostaje matowa, blada i sucha. Dodaj niewielką ilość tłuszczu przy brzegu placka.
Zbyt niska temperatura
Placek długo smaży się bez rumienienia i pochłania olej. Patelnia powinna być dobrze rozgrzana przed wyłożeniem masy.
Zbyt wysoka temperatura
Brzegi szybko stają się ciemnobrązowe, a środek pozostaje wilgotny. Po początkowym rozgrzaniu zmniejsz ogień.
Zbyt mokry buchu
Woda z płukania rozcieńcza ciasto i utrudnia rumienienie. Po umyciu dokładnie osusz liście.
Zbyt długie mieszanie
Ciasto staje się bardziej gumowate. Wymieszaj tylko do połączenia.
Buchujeon w słowniczku kuchni koreańskiej
Najważniejsze koreańskie pojęcia
- Buchujeon (부추전)
-
Wytrawny koreański placek przygotowywany przede wszystkim z czosnkowego szczypiorku buchu i lekkiego ciasta mącznego.
- Buchu (부추)
-
Czosnkowy szczypiorek Allium tuberosum o płaskich zielonych liściach i delikatnie czosnkowym aromacie.
- Jeon (전)
-
Szeroka kategoria koreańskich potraw smażonych na patelni, obejmująca zarówno placki z ciasta, jak i pojedyncze kawałki warzyw, mięsa czy ryb.
- Buchimgaru (부침가루)
-
Gotowa koreańska mieszanka mączna przeznaczona do przygotowywania wytrawnych placków.
- Jangtteok (장떡)
-
Rodzaj koreańskiego placka, którego ciasto przyprawia się fermentowanymi pastami jang, na przykład gochujang lub doenjang.
- Gochujang (고추장)
-
Koreańska fermentowana pasta z chili, używana do nadawania potrawom ostrości, słoności, słodyczy i umami.
- Makgeolli (막걸리)
-
Tradycyjny koreański fermentowany napój ryżowy często kojarzony z podawaniem jeon.
Najczęściej zadawane pytania o buchujeon
FAQ – buchujeon
Co to jest buchujeon?
Buchujeon to koreański wytrawny placek przygotowany przede wszystkim z czosnkowego szczypiorku buchu, mąki, wody i niewielkiej ilości przypraw, smażony cienko na patelni.
Co oznacza słowo buchu?
Buchu to koreańska nazwa czosnkowego szczypiorku Allium tuberosum, którego płaskie liście mają łagodny cebulowo-czosnkowy aromat.
Czy buchu to zwykły szczypiorek?
Nie. Zwykły szczypiorek ma cienkie, rurkowate liście i łagodniejszy cebulowy smak. Buchu ma liście płaskie i wyraźną nutę czosnkową.
Czy można użyć dymki zamiast buchu?
Można przygotować podobny placek z zieloną cebulą, ale będzie on smakował bardziej jak pajeon. Jeśli nie masz buchu, warto połączyć dymkę ze zwykłym szczypiorkiem.
Czy buchujeon zawiera jajko?
Nie musi. Wiele prostych receptur opiera się wyłącznie na mące, wodzie i warzywach. Jajko można dodać, ale zmienia ono strukturę placka na bardziej miękką.
Czy buchujeon jest wegański?
W wersji bez jajka i sosu rybnego może być całkowicie roślinny. Trzeba jedynie sprawdzić skład używanej gotowej mieszanki buchimgaru oraz dodatków do sosu.
Jak uzyskać chrupiący buchujeon?
Użyj zimnej wody, nie mieszaj ciasta zbyt długo, rozprowadź cienką warstwę na dobrze rozgrzanej patelni i zastosuj wystarczającą ilość oleju.
Dlaczego placek się rozpada?
Prawdopodobnie został odwrócony zbyt wcześnie albo zawiera za mało ciasta w stosunku do bardzo dużej ilości warzyw. Poczekaj, aż pierwszy spód wyraźnie się zetnie i zezłoci.
Czy można użyć gotowego buchimgaru?
Tak. Koreańska mieszanka do jeon bardzo dobrze sprawdza się w buchujeon. Zwykle jest już częściowo przyprawiona, dlatego przed dodaniem soli warto sprawdzić skład opakowania.
Czy można dodać owoce morza?
Tak. Drobno pokrojone krewetki, kalmar albo małże dobrze komponują się z buchu. Nie dodawaj ich jednak zbyt dużo, jeżeli zależy Ci na zachowaniu charakterystycznego smaku szczypiorku.
Co to jest buchu jangtteok?
To pikantniejszy wariant placka, w którym ciasto przyprawione jest fermentowaną pastą, najczęściej gochujang albo doenjang.
Jak długo można przechowywać buchujeon?
Najlepiej zjeść go świeżo po smażeniu. Po całkowitym wystudzeniu można przechowywać go w lodówce około dwóch dni i ponownie podgrzać na patelni.
Źródła i dalsza lektura
Źródła wykorzystane przy opracowaniu artykułu
- Korea Tourism Organization – VISITKOREA. Chive Pancake (부추전 / Buchujeon). Charakterystyka buchujeon jako placka z czosnkowego szczypiorku, warzyw i ciasta oraz informacje o wariantach z owocami morza. ↩
- Korean Bapsang. Buchujeon – Korean Pancakes Made with Garlic Chives. Technika przygotowania buchujeon, buchimgaru, możliwe dodatki i wariant buchu jangtteok. ↩
- Maangchi. Chive Pancake – Buchujeon. Proporcje prostego ciasta, technika smażenia cienkiego placka oraz wskazówki dotyczące uzyskania chrupkości. ↩
- Maangchi – Korean cooking ingredients. Asian chives – Buchu. Nazewnictwo, charakterystyka czosnkowego szczypiorku i jego zastosowanie w kuchni koreańskiej. ↩



